Posts

Aubergine Pasta

پاستای بادمجان و عدس

من همیشه عاشق پاستا بودم. از وقتی که شروع به سالم‌خواری کردم یا پاستا نمی‌خوردم یا با عذاب وجدان می‌خوردم. تا اینکه پاستای قهوه‌ای/پاستای غنی‌شده/پاستای سبوس‌دار رو پیدا کردم. این نمونه‌ای که امروز ازش استفاده کردم پنه‌ی برنج قهوه‌ای‌ه. حتما ایران هم نمونه‌های دیگه‌اش پیدا می‌شه. بین انواع پاستا من پنه رو از همه بیشتر دوست دارم.

مواد لازم برای پاستای بادمجان و عدس

بادمجان – ۲ عدد بزرگ
پاستای پنه‌ی برنج قهوه‌ای – ۵۰۰ گرم
گوجه فرنگی خرد شده – ۲ پیمانه
رب گوجه فرنگی – ۲ قاشق غذاخوری
نمک دریا یا صورتی- به میزان لازم
فلفل دلمه‌ای قرمز – یک عدد
پاپریکا – دو قاشق چای‌خوری
پودر فلفل قرمز – یک چهارم قاشق چای‌خوری
دانه‌ی زیره‌ی سبز – ۳ قاشق چای‌خوری
عدس – ۱۰۰ گرم
ارده – ۲ قاشق چای‌خوری
سیر – یک حبه (دل‌خواه)
آب جوش – ۳۵۰ میلی‌لیتر (یک و نیم پیمانه)

Aubergine Pasta

طرز تهیه‌ی پاستای بادمجان و عدس

بادمجون‌ها رو پوست بگیرید و حلقه حلقه ببرید. فلفل دلمه‌ای و گوجه‌فرنگی‌ها رو هم قطعه قطعه کنید. عدس‌ها رو بشورید و آب بکشید و سیر رو هم له کنید. من ولی سیر نریختم. تمام مواد رو به جز پاستا و ارده توی یه قابلمه‌ی بزرگ بریزید و روش ۳۵۰ میلی‌لیتر آب جوش بریزید. حرارت رو زیاد کنید تا دوباره آب توی قابلمه به جوش بیاد و بعد حرارت رو انقدر کم کنید که ریز بجوشه و در ظرف رو بذارید. حدودا یک ساعت طول می‌کشه تا عدس‌های قاطی مواد بپزه.

پاستا رو هر طوری که روی بسته اش نوشته بپزید. معمولا ۱۰ تا ۱۲ دقیقه برای بیشتر پاستاها لازمه تا توی آب جوش بپزند. بعد پاستاها رو آب‌کش کنید و با آب سرد بشورید.

وقتی که عدس‌ها پختند ارده رو اضافه کنید و یه کم هم بزنید.

حالا پاستاها رو به قابلمه‌ای که بادمجون‌ها و عدس‌ها توشه اضافه کنید و هم بزنید و چند دقیقه روی حرارت نگه دارید تا پاستاها دوباره گرم بشن.

این غذا برای ۴ تا ۶ نفر کافیه. اگه پاستای قهوه‌ای پیدا نکردید با همون پاستاهای معمولی هم جواب می‌ده. همون طور که دیدید سس‌اش احتیاج به سرخ کردن هیچ چیزی نداره.

اگر دونه‌ی زیره‌ی سبز هم ندارید می‌تونید به جاش یک قاشق چای‌خوری از پودرش رو استفاده کنید.

Aubergine Pasta Aubergine Pasta

Pesto

پِستو

بوی ریحونی که این سس می‌ده فوق العاده است. شما بوی سیر همراهش رو نادیده بگیرید یا اصلا سیر نزنید بهش.
سس پِستو رو هم می‌تونید با انواع پاستا (که بهتره پاستای قهوه‌ای یا بدون گلوتن باشن) بخورید یا مثلا با رب انار و آب‌لیمو قاطی کنید و روی سالاد بریزید. حتی می‌شه روی پیتزا به جای سس گوجه‌فرنگی بمالید.
من توی این نسخه‌ای که براتون پیچیده‌ام از گردو استفاده کردم که بیشتر در دسترسه و ارزون‌تر هم هست. ولی نسخه‌های اصلی‌اش با دانه کاج‌ه. اگر با دانه‌ی کاج درست بشه زودتر فاسد می‌شه ولی با گردو چند روز بیشتر می‌تونید توی یخچال نگهش دارید.

مواد لازم برای تهیه‌ی پِستو

ریحون – ۶۰ گرم
روغن زیتون بکر – نیم پیمانه
گردو – دو مشت
آب لیموی تازه – دو قاشق غذاخوری
نمک دریا یا نمک صورتی – نصف قاشق چای‌خوری
فلفل سیاه – به میزان دل‌خواه
سیر – یک یا دو حبه

Pesto

وسایل لازم برای تهیه‌ی پستو

غذاساز یا مخلوط کن یا هاون

طرز تهیه‌ی پِستو

ریحون‌ها رو خوب بشورید و بذارید آب‌ش بره. اگر از هاون استفاده می‌کنید سیر رو یا با چاقو یا با سیر له کن حسابی ریز و له کنید. حالا همه‌ی مواد رو توی غذاساز یا هاون بریزید و بذارید اون قدر له بشن که به یه سس نسبتا یک دست تبدیل بشه. البته نه اینکه مایع بشه. هنوز تکه‌های گردو یه کم زیر دندون بیاد.

Pesto
دو تا سه روز می‌شه توی یخچال توی ظرف دربسته نگه‌ش داشت. اگر بیشتر از میزان مصرف‌تونه می‌تونید توی قالب یخ بریزید و بذارید توی فریزر و هر بار یکی دو قالب رو در بیارید و به پاستا اضافه کنید.

Pesto Pesto

دوستی که تازه از ایران برگشته بود گفت با دانه‌ی چلغوز هم امتحانش کرده و جواب داده. اگر می‌تونید گیر بیارید شما هم امتحان کنید.

Pesto

اگر می‌خواید با پاستا بخوریدش وقتی پاستا رو آب‌کش کردید به جای مایه‌ی ماکارونی که معمولا سس گوجه فرنگی و گوشت چرخ کرده است، چند قاشق پستو روی پاستا بریزید و هم بزنید تا همه‌ی پاستا آغشته بشه به سس. بعد می‌تونید به شیوه‌ی ایرانی پاستا رو دم کنید یا همون طور بیارید سر میز.

Pesto Pesto
برای سس سالاد هم یه قاشق پستو رو با دو قاشق آب لیمو و یه کم نمک و فلفل خوب مخلوط کنید. اگر دوست داشتید یه قاشق رب انار هم بزنید.
روی پیتزا هم که بدیهی‌ه. روی نون‌ش با قاشق پخش کنید و بعد مواد دیگه مثل قارچ و فلفل دلمه‌ای و اینا رو بچینید روی نون و بذارید توی فر.